In 1901 werd het huis geopend op initiatief van de diaconie van de Hervormde Kerk, die dan staat onder leiding van ds. H.G. Ubbink. Hij hield zich vooral bezig met armenzorg. Gestart werd met zeven personen: twee mannen en vijf vrouwen. Aan de leiding stond ‘den Vader en Moeder’. De Vader en Moeder van het huis kregen een jaarlijkse vergoeding van 150 gulden en tevens vrije kost en inwoning, vuur en licht. Meestal verbleven er ongeveer tien personen. Na een verbouwing in 1940 werd het huis geschikt voor 15 personen. Achter het huis lag een uitgestrekte tuin waar de oudjes groenten voor eigen gebruik verbouwden en enkele geiten en schapen hielden. In het begin werd het ook wel “’t Armenhuis” genoemd. In 1947 wordt de naam gewijzigd in “‘Rusthuis”. Door de bouw van bejaardencentrum Oldenhaghen werd het rusthuis in 1958 overbodig.